วาทะศิลป์ เตียวเลี้ยว ผู้เปลี่ยนใจ กวนอู ผู้ถือสัตย์ยิ่งชีพ

กวนอู ได้ชื่อว่าเป็นผู้สัตย์ซื่อ ถือคุณธรรม มิยอมก้มหัวให้แก่ทรราชย์
เตียวเลี้ยว ขุนศึกผู้กล้า ผู้มีคุณธรรม และความซื่อสัตย์ มิต่างไปจาก กวนอู

ดั่งคำกล่าวที่ว่า ผู้มีศีลเสมอกัน ย่อมสื่อสารได้ตรงใจ มิต้องเอยอ้างให้มากความ

ในครั้งนั้น กวนอู เสียท่าพ่ายศึก ถูกทหารฝ่าย โจโฉ จับกุมตัวไว้ได้ โจโฉ นิยมชมชอบในตัว กวนอู เป็นอย่างยิ่ง จึงพยายามเชิญชวนให้มาร่วมด้วย แต่ไม่ว่าจะเกลี้ยกล่อม อย่างไร กวนอู ก็ไม่ยอมเปลี่ยนใจ

ปรัชญาขงเบ้ง ไว้สอนตัวและใช้ในชีวิตประจำวัน

ผู้ปกครองระดับธรรมดา ใช้ความสามารถของตนอย่างเต็มที่ ก่อนจะบริหารใคร ท่านต้องบริหารตนเอง ใช้ความสามารถได้เต็มที่เสียก่อน
ผู้บริหารระดับนี้รู้ตนเองดีว่า ก่อนจะกระทำสิ่งใด ต้องดูที่ตนเองก่อน เขารู้ว่าตัวเองมีจุดแข็งอะไร และทำอย่างไรถึงจะบริหารตนเอง เพื่อประสิทธิภาพสูงสุดได้

บางครั้งคนที่ชนะ ก็ไม่ใช่คนเก่งเสมอไป

ในวรรณกรรมสามก๊กนั้น มีคนเก่งมากมาย โจโฉก็เก่งชนะอ้วนเสี้ยวได้ด้วยกำลังที่น้อยกว่า เล่าปี่ก็รู้จักใช้คนเก่งมาทำงานแทนตน จนส่งผลให้เล่าปี่จากที่ทอเสื่อขายกลายมาเป็นอ๋องฮันต๋ง ซุนกวนก็รักษาบ้านเมืองของตนไว้ได้อย่างดีเยี่ยม เคยชนะโจโฉที่มีไพร่พลนับล้านในศึกผาแดง สามผู้นำในสามก๊กล้วนเป็นคนเก่งด้วยกันทั้งสิ้น

แต่คนที่ชนะรวบรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งได้กลับไม่ใช่คนเก่งสามคนนั้น แต่กลับเป็นคนตะกูลสุมา โดยเริ่มปูทางมาจากสุมาอี้ ที่ทำทีเป็นป่วย อาศัยทีเผลอเข้ายึดอำนาจทางการทหารมาจากโจซอง จนทำให้รุ่นลูกรุ่นหลานรวมแผ่นดินไว้ได้ในที่สุด โดยสุมาเอี๋ยนผู้เป็นหลาน

บทชีวิตวัยเยาว์มังกรเร้นกาย บทที่ 2 : ขงเบ้ง เติบใหญ่กลายเป็น มังกรเร้นกาย รอ นายเหนือหัว

หลังจากเหตุการพลิกผันครั้งใหญ่ในชีวิตในครั้งที่แล้ว ขงเบ้ง และ น้องชาย ในวัยเพียงแค่ 12 ปี ก็กลับมาขอเพิ่งใบบุญของ ท่านเล่าเปียว แห่ง เกงจิ๋ว ผู้เป็นสหายสนิทของท่านอา

แน่นอนด้วยความเป็นคนมากด้วยความเมตตา แถมทั้ง ขงเบ้ง และ น้องชาย ก็เป็นหลานของสหายสนิท เล่าเปียว ให้การเลียงดูทั้งคู่เป็นอย่างดี

จวบจนเวลาผ่านไป 4-5 ปี จูกัดเหลียง ขงเบ้ง ในวัย 17 ปี ก็ได้เข้าศึกษาที่สำนักศึกษาที่มีชื่อเสียงของท่านนักปราชญ์อย่าง สือเตา สุมาเต็กโช

ณ โรงเรียนแห่งนี้เองครับที่เป็นที่รวบรวม อนาคตยอดนักปราชญ์มากมาย เฉกเช่น 8 พิศดาร เดียวๆๆ ผิดเรื่อง 555 แต่มันก็คล้ายๆกัน ณ ที่แห่งนี้ครับมีคนมากมายที่เข้ามาเรียน เพราะชื่อเสียงของ ยอดนักปราชญ์อย่าง สือเตา สุมาเต็กโช ขงเบ้ง เองก็เช่นกัน ทั้งยังมี บังทอง ผู้ต่อมาได้รับฉายา หงส์อ่อน และ ซีซี ด้วย