ระหว่างที่โอกาสของเรายังมาไม่ถึง เราทำอะไรอยู่?

เด็กชายคนนึงอาศัยอยู่กับอา และพี่น้อง เพราะสูญเสียคุณพ่อไปตั้งแต่เด็ก ตั้งรกรากอยู่เกงจิ๋ว เมื่อเวลาผ่านไป อาก็มาสิ้นบุญ พี่สาวก็ออกเรือน พี่ชายไปทำงานอยู่กังตั๋ง เด็กชายคนนั้นเติดโตขึ้น อาศัยในกระท่อมโงวลังกั๋ง กับน้องชาย และได้ฝากตัวเป็นศิตย์ท่านอาจารย์สุมาเต็กโช ตั้งใจเรียนรู้วิชา และสิ่งใหม่ๆ คบเพื่อนมากปัญญาคอยแลกเปลี่ยนความรู้ และข่าวสารกันอยู่ตลอด 

แม้กระทั่งถามผู้เดินทางผ่านมาจากทุกสารทิศ เพื่อเก็บข้อมูล ใช่แล้วครับ ชายผู้นั้นคือจูกัดเหลียงขงเบ้ง 

ซุนวู ๑๓ บท : บทที่ ๑๐ ภูมิประเทศ

อันภูมิประเทศนั้น มีพื้นที่สะดวก มีพื้นที่ซับซ้อน มีพื้นที่ประจัน มีพื้นที่เล็กแคบ มีพื้นที่คับขัน มีพื้นที่ห่างไกล เราไปก็ได้ เขามาก็ได้ เรียกว่าสะดวก พื้นที่สะดวกเยี่ยงนี้ พึงยึดที่สูงโล่งแจ้งก่อน รักษาเส้นทางเสบียง ก็รบจักชนะ ไปได้ แต่ถอยกลับยาก เรียกว่าซับซ้อน พื้นที่ซับซ้อน เยี่ยงนี้ หากข้าศึกไม่ระวัง ออกตีจักชนะ

หากข้าศึกเตรียมพร้อม ออกตีไม่ชนะ ถอยกลับก็ลำบาก ไม่เป็นผลดี เราออกตีไม่ดี เขาออกตีก็ไม่ดี เรียกว่าประจัน พื้นที่ประจันเยี่ยงนี้ แม้สภาพข้าศึกเป็นประโยชน์แก่เรา เราก็ไม่ออกตี พึงนำทัพแสร้งถอย ให้ข้าศึกรุกไล่มากึ่งหนึ่ง จึงหวนเข้าตี เป็นผลดี

พื้นที่เล็กแคบ เราพึงยึดก่อน วางกำลังหนาแน่นรอคอย ข้าศึก หากข้าศึกยึดก่อนวางกำลังหนาแน่นอย่าเข้าตี หากกำลังข้าศึกเบาบางก็จงเข้าตี พื้นที่คับขัน เราพึงยึดก่อน เลือกที่สูงโล่งแจ้งรอคอยข้าศึก หากข้าศึกยึดก่อน ให้ถอยเสีย อย่ารบด้วย พื้นที่ห่างไกล กำลังก้ำกึ่ง ยากจักท้ารบ ฝืนรบไม่เป็นผลดี

ส่วนที่ ๒ กลยุทธ์เผชิญศึก : กลยุทธ์ที่ ๑๒ จูงแพะติดมือ

ส่วนที่ ๒ กลยุทธ์เผชิญศึก

ยามเมื่อเผชิญศึกเท็จลวงกับจริงแท้

พึงใช้สอดแทรกซึ่งกันและกันอย่างสลับซับซ้อน
ทั้งในเชิงรุกและเชิงรับ

 กลยุทธ์ที่ ๑๒ จูงแพะติดมือ

ช่องทางเล็กก็พึงฉกฉวย ผลได้น้อยก็พึงชิงเอา มืดน้อย สว่างน้อย

กลยุทธ์นี้มีความหมายว่า แม้จะเป็นความเลินเล่อของข้าศึกเพียงเล็กน้อยเราก็ถึงฉกฉวยเอาประโยชน์

แม้จะเป็นชัยชนะเพียงเล็กน้อย ก็จะต้องชิงเอามาให้ได้ “มืดน้อย” หมายถึงความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆของข้าศึก “สว่างน้อย” หมายถึงชัยชนะเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฝ่ายเรา “ จูงแพะติดมือ” หมายถึง อาศัยความประมาทแม้เพียงเล็กน้อยของฝ่ายตรงข้าม ชิงเอาผลประโยชน์มาเป็นของฝ่ายเราเสีย

เอียวสิ้ว เต๋อจื๋อ (Yang Xiu) - อัจฉริยะผู้สิ้นชีพเพราะอวดรู้

เอียวสิ้ว เต๋อจื๋อ (หยางซิว)

“อัจฉริยะผู้สิ้นชีพเพราะอวดรู้”

จากจดหมายเหตุชีวประวัติเอียวสิ้ว โดยเฉินโซ่ว

(Biography of Yang Xiu)

เอียวสิ้ว หรือ หยางซิว (Yang Xiu) ชื่อรอง เต๋อจื๋อ (Dezu) เกิดปีค.ศ.175 เป็นชาวหัวอิน เมืองหงหนง มณฑลซ่านซี เอียวสิ้วเป็นบุตรชายของเอียวปิว ขุนนางในราชสำนักฮั่น ปู่คือเอียวซือซึ่งเป็นอดีตขุนนางใหญ่ มารดาของเขายังมีศักดิ์เป็นพี่สาวของอ้วนสุด สถานะของเอียวสิ้วแต่เดิมจึงนับว่าเป็นญาติของขุนนางตระกูลใหญ่ในปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และสกุลเอียวก็ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งสกุลขุนนางใหญ่ที่มีความภักดีต่อราชสำนักฮัน่อย่างสูงสุดมานานถึงสี่รุ่น